Հռիփսիմե Սիմոնյան 100

Թանգարանների գիշերը՝ մայիսի 21-ին, ժամը 18:00 Արամ Խաչատրյանի տուն-թանգարանում, տեղի կունենա նշանավոր քանդակագործ, խեցեգործ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Հռիփսիմե Սիմոնյանի ծննդյան 100–ամյակին նվիրված ցուցահանդեսի բացումը:
Քանդակագործ, խեցեգործ, նկարիչ Հռիփսիմե Սիմոնյանն անցել է բեղուն ստեղծագործական ուղի: Նրա արվեստի գլխավոր թեման Հայաստանն է, որն արծարծվում է ամենատարբեր արտահայտչամիջոցներով: Նշանավոր արվեստագետն իր ստեղծագործություններում անդրադառնում է հայ ժողովրդական առասպելներին ու ավանդապատումներին, Սայաթ Նովայի, Հովհաննես Թումանյանի պոեզիային, Ավետիք Իսահակյանի քնքուշ ու շռայլ քնարերգությանը, Եղիշե Չարենցի կերպարների կրքոտ աշխարհին:
Վարպետ-արվեստագետն իր ստեղծած աշխատանքներով սերտորեն կապված է հայ նշանավոր գործիչների հետ: 1950-1958թթ. նրա դիմաքանդակների շարքում են` Արամ Խաչատրյանը, Կոնստանտին Սարաջևը, Ավետիք Իսահակյանը, Ստեփան Զորյանը, Զենաիդա Պալլին, Ռուբեն Պարոնյանը և այլոք:
Ինչպես Մարտիրոս Սարյանը` գեղարվեստում, Արամ Խաչատրյանը` երաժշտության մեջ, Ավետիք Իսահակյանը` գրականության մեջ, այնպես էլ Հռիփսիմե Սիմոնյանը կիրառական արվեստում իր առանձնահատուկ տեղն ու դերն ունի: Նա հայ կիրառական արվեստի հիմնադիրն է, նրա անվան հետ է կապված հայ ժամանակակից դեկորատիվ արվեստի զարգացումը: Հռիփսիմե Սիմոնյանը խեցեգործության վերածննդի նախաձեռնողն ու իրականացնողն է:
Նկարչուհու գործերը պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հովհաննես Թումանյանի և Ավետիք Իսահակյանի տուն-թանգարաններում, Հայաստանի պատմության թանգարանում, Սարդարապատի հուշահամալիր, հայոց ազգագրության և ազգային-ազատագրական պայքարի պատմության ազգային թանգարանում, Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում, «Դաստակերտ Կուսկովո» խեցեգործության պետական թանգարանում, Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների արվեստի թանգարանում, Սանկտ Պետերբուրգի ազգագրության թանգարանում և այլուր:

Выставка, посвященная 100-летию знаменитого скульптора Рипсиме Симонян
21-ого мая, в 18:00 в рамках проекта “Музейная ночь” в Ереване, в доме-музее Арама Хачатуряна состоится открытие выставки.
Художница Рипсиме Симонян прошла большой творческий путь и является основоположницей армянского прикладного искусства.
Через искусство Рипсиме проходит одна большая тема, разнообразно ею выражаемая - Армения. Она отражена в национальном колорите форм керамики, в характере орнамента и в тех образах, которые становятся основой ее произведений.
В своем творчестве Рипсиме Симонян обращается и к литературе Армении: к народным мифам и сказаниям, к поэзии Саят-Нова, Ованеса Туманяна, к тонкой и богатой лирике Аветика Исаакяна, к страстному миру образов Егише Чаренца.
Великая мастерица связывает свое творчество и с видными деятелями искусства, и в 1950-1958 гг. создает целую галерею камерных портретных статуэток – Арама Хачатуряна, Константина Сараджева, Аветика Исаакяна, Степана Зоряна, Зенаиды Палли, Рубена Пароняна и других.
Подобно Мартиросу Сарьяну в живописи, Араму Хачатуряну в музыке, Аветику Исаакяну в литературе, Рипсиме Симонян занимает исключительно важное место в истории развития декоративно-прикладного искусства Армении.
Благодаря именно ее инициативе, творчеству и организаторским способностям в Армении было возрождено декоративно-прикладное искусство и керамика.
Произведения Р.Симонян хранятся в Государственной картинной галерее Армении, Доме-музее Ованеса Туманяна, Доме-музее Аветика Исаакяна, Историческом музее Армении, Музее литературы и искусств Армении имени Егише Чаренца, в Государственном музее этнографии и национально-освободительного движения Армении «Сардарапат», в Государственном музее керамики “Усадьбе Кусково” в Москве, в Московском Государственном музее искусства народов Востока, в Российском этнографическом музее Санкт-Петербурга, а также во многих других местах.
Таким образом, Рипсиме Симонян внесла свой неоценимый вклад в развитие декоративного искусства и керамики.