THE FLOOD WON’T COME / ՋՐՀԵՂԵՂ ՉԻ ԼԻՆԻ

ENG.
Blue screen informs that the war has begun. What will be needed for the war? Collect the men, find guns, or maybe someone will give them. We need a location, a country where the war would take place. No problem, the Colonel is a real pro, he has caused wars to order, or on orders, on multiple occasions in different countries. Now his followers have grown up and caused a war in his country. He needs to demonstrate his skills. He doesn’t want to, but he has to fight. He is a Colonel on one of the sides and is forced to kill his compatriots. He finds it hard; it hurts him when a soldier die. He is old and tired of war, and he cannot change anything any longer. He simply wants an honorable way out and to remain a hero in the eyes of future generations, but his deepest heart desire is a home, he wants to be at the table with a steaming pot of tasty mutton ribs and stare at a blue and innocent TV screen with the news on, and the dressed-up news reporter announces that the war has begun.

ՀԱՅ.
Երկնագույն էկրանն ազդարարում է, որ պատերազմ է սկսվել: Ի՞նչ է հարկավոր պատերազմի համար. զորագրել տղամարդկանց, հրազեն հայթայթել, կամ գուցե մեկնումեկը կտրամադրի: Անհրաժեշտ են տարածք, երկիր, որտեղ էլ կընթանա պատերազմը: Խնդիր չէ, գնդապետը իր գործի վարպետն է. բազմաթիվ առիթներով տարբեր երկրներում պատերազմներ է հրահրել պատվերի համար կամ պատվերով: Հիմա հետևորդները մեծացել ու նրա երկրում են պատերազմ սկսել: Անհրաժեշտ է, որ նա իր հմտությունները ցուցադրի: Թեև չի ցանկանում, բայց պետք է կռվի: Նա կողմերից մեկի գնդապետն է և ստիպված է սպանել համերկրացիներին: Դա ծանր է, գնդապետն ինքն էլ խոցվում է, երբ զինվոր է մեռնում: Ծեր ու պատերազմից հոգնած՝ այլևս ի զորու չէ որևէ բան փոխել և պարզապես ուզում է պատվով հեռանալ ու ապագա սերունդների աչքում հերոս մնալ: Սակայն սրտի խորքում նա ցանկանում է լինել տանը և գառան համեղ կողերով լի գոշորշարձակ ամանը սեղանին՝ սևեռվել անմեղ երկնագույն հեռուստաէկրանին, որտեղից լուրերի թողարկման ժամանակ կոկիկ հագնված հաղորդավարն ազդարարում է, որ պատերազմը սկսվել է: