Հարյուր և մեկ տարի անց…

Կրկին արյուն է թափվում, կրկին երեխաներ են զոհվում, կրկին պայքարում ենք մեր ինքնության, հողի, հավատի համար…
Եվ կրկին միասին ենք:
Նարեկացի Արվեստի Միությունում ապրիլի 24-ին՝ ժամը 16:00-ին՝ ոգեկոչում արվեստի շնչով:
ՙՍրտիս դառնահեծ հառաչանքների վայն ու ողբաձայն աղաղակները վերընծայում եմ քեզ, ո՛վ գաղտնատես, Եւ իմ սասանուած մտքի ճենճերող իղձերի պտուղ նուէրն այս դրած կամքս բուրվառող թախծի կրակին, Կամքիս բուրվառովառաքում եմ քեզ. Սակայն կը նայես նրան Ո՛վ գթած, ու կը հոտոտես աւելի սիրով, քան պատարագն այն բոլորանուէր, որմատուցւում է ծխով թանձրաբարդ:
Ընդունի՛ր հիւսուածքն իմ այս կարճառօտ ու սեղմ խօսքերի բարեհաճօրէն, ոչ թէ դառնութեամբ…՚ Գր. Նարեկացի
Մուտքն ազատ է:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Blood is spilled again, children are being killed over again, and we are again fighting for our identity, land and faith...
And we are all united.
On April 24th, at 4: 00 pm, commemoration through the spirit of art at Naregatsi Art Institute.
“The voice of a sighing heart, its sobs and mournful cries,
I offer up to you, O Seer of Secrets,
placing the fruits of my wavering mind
as a savory sacrifice on the fire of my grieving soul
to be delivered to you in the censer of my will.
Compassionate Lord, breathe in
this offering and look more favorably on it
than upon a more sumptuous sacrifice
offered with rich smoke.
Please find this simple string of words acceptable.
Do not turn in disdain.” Gregory of Narek