Macchine/Մեքենաներ

Compagnia Giardino Chiuso
«Փակ Պարտեզ» թատերական ընկերություն

MACCHINE
ՄԵՔԵՆԱՆԵՐ

tratto da "La Morte di Marx" di Sebastiano Vassalli
հատված Սեբաստիանո Վասալլիի «Մարքսի Մահը» նովելների շարքից
regia Tuccio Guicciardini
բեմադրությունը` Տուչչո Ջուկարդինի
coreografia Patrizia de Bari
խորեոգրաֆ՝ Պատրիցիա դե Բարի
video Andrea Montagnani
վիդեո՝ Անդրեա Մոնտանանի
con Ashot Marabyan, Christina Danielyan, Narek Minassian, Lusine Davtyan, Tamara Aydinyan, Mher Zalinyan
դերերում՝ Աշոտ Մարաբյան, Քրիստինե Դանիելյան, Նարեկ Մինասյան, Լուսինե Դավթյան, Թամարա Այդինյան, Մհեր Զալինյան

produzione Giardino Chiuso
in collaborazione con Museo Mart di Trento Rovereto, Versiliadanza, NCA Small Theater

ՄԵՔԵՆԱՆԵՐ ներկայացումը հանդիսատեսին պատկերավոր ճամփորդության է հրավիրում մարդ-֊մեքենա փոխհարաբերությունների միջով: Տեսանյութն ու ձայները լցվում են բեմ և փոխհարաբերության մեջ մտնում սեփական ինքնությունից ձերբազատված մարդկային կերպարների հետ: Պտտվող յուրաքանչյուր առարկա մարդկային կերպարի յուրօրինակ շարունակություն է. եթե հնում առասպելական հերոսների էպիկական սպառազինությունը վախ էր ներշնչում, ապա հիմա հիացմունքի և կախվածության առարկա դարձած ժամանակակից մեքենաները (որպես սպառազինման նոր ձև) սահմանում են մեր ինքնությունն ու սոցիալական դերը: Ներկայացումը հետազոտում է մարդու և տեխնիկայի հարաբերությունը, որը փոխակերպում է մարդուն, նրան դարձնելով լրիվ այլ բան՝ զրահապատ և անիվակիր մեքենավար: Փոխակերպման այս գաղափարը Սեբաստիանո Վասսալլիի "Մարքսի մահը" գրքի առանցքային միտքն է, որից և վերցված են ներկայացման տեքստերը : Մենք նույնպես Կաֆկայի Կերպարանափոխության հերոսի պես ունենք մեր պողպատե պատյանը` մեքենան: Պատյան, որում կյանքն ու մահը անկայուն հավասարակշռության մեջ են: Այս ակտուալ թեման Վասսալլիի կողմից շոշափվում է ձևի և բովանդակության յուրօրինակ հնարամտությամբ: Տեսանյութը, բառը և շարժումը դառնում են այն յուրօրինակ լեզուն, որով ներկայացվում է իրադարձությունների հերթափոխը: Բեմի վրա խաչվում են վեց կերպարներ՝ որպես մարդկային կյանքի անոնիմության և անկասելի փոփոխությունների ականատես:
Տոմսերի արժեքը՝ 2000 դրամ:

Lo spettacolo MACCHINE conduce lo spettatore in un viaggio immaginifico attraverso il rapporto tra le automobili e l’uomo. I video e i suoni sfrecciano sulla scena e interagiscono con i protagonisti umani spogliati della propria identità. Qualsiasi oggetto rotolante è considerato un appendice umana: se nell’antichità le armature epiche degli eroi mitologici incutevano timore, oggi a suscitare ammirazione e soggezione sono le macchine, le nuove armature che definiscono la nostra identità, il nostro ruolo sociale.
La performance indaga questo rapporto tra tecnica e uomo, che trasforma l’uomo in qualcosa d’altro, in un automobilista dotato di corazze e ruote. Questo pensiero è evocato dalle parole di Sebastiano Vassalli, in particolare dal perturbante concetto di metamorfosi che emerge dal suo libro "La Morte di Marx", dal quale sono tratti i testi dello spettacolo.
Come il kakfiano eroe de La metamorfosi anche noi, ora, abbiamo il nostro guscio d'acciaio ossia l'automobile, per lo più accessoriata. Un guscio dove la vita e la morte si incontrano in un labile equilibrio. Un tema, dunque, di particolare attualità, affrontato da Vassalli con una scrittura di grande inventiva e qualità.
Video, parola e movimento sono i linguaggi usati per raccontare con ritmi rapidi il susseguirsi dei quadri. Sulla scena sei interpreti testimoni, loro malgrado, del frenetico anonimato umano e dell’inesorabile cambiamento.

Si ringrazia per la preziosa collaborazione Elen Adamyan.
Հատուկ շնորհակալություն էլեն Ադամյանին