Գյուղացիներ / Village People. Golden Apricot

Դիտակետում Բուլղարիայի գյուղական կյանքն է: Անապագա և անհույս փոքրիկ, ամայի երկաթգիծ: Ոչ ոք գնացքից չի իջնում, ոչ էլ գնացք է նստում: Թոշակի անցած մի ծեր սլաքավար է ապրում այստեղ ընտանիքի հետ: Մոտակա գյուղի բանաստեղծը ծայրը ծայրին հասցնելու համար գերեզմաններ է փորում: Կինոմեխանիկը հիշում է կինոթատրոնի երբեմնի լիքը դահլիճը: Մի ծերունի փնտրում է այն տանձենին, որի մոտ սովորաբար`հանդիպում էին երիտասարդ սիրահարները: Հովիվը երազում է ռեստորանում մատուցվող պաղպաղակի մասին: Մի բուժակ և փիլիսոփա խնամում է միայնակ ու ծեր կնոջ: Փոքր մարդկանց խոստովանություններ ոչ այնքան փոքր բաների մասին. կովեր, կյանք, հավատ, մահ, շների ու մկների տված օգուտը, շիկահեր մատուցողուհիներ ունենալու անրաժեշտությունը, Ժան-Պոլ Սարտր և էկզիստենցիալիզմ, ձկնորսություն, ծեր բախտագուշակներ ու քամի

Observation of life in rural Bulgaria. A small deserted rail station, station without future and faith. Nobody gets on or off the train. An old retired switchman lives there with his family. In the nearby village local poet digs graves to make ends meet. A projectionist remembers the once crowded movie theatre. An Old man is looking for a pear tree, where young lovers used to meet. A shepherd dreams of ice cream, served in a restaurant. A paramedic and a philosopher cares for an elderly single woman. Confessions from little people about not so little things – cows, life, faith, death, the benefits of dogs and mice and the need for blond waitresses, Jean-Paul Sartre and existentialism, river fishing, old fortune tellers and the wind.